رسم آیینی قربانی کردن پسران در ارگ بم/ جسد‌هایی که جا مانده اند

تحقیقات سال‌های گذشته باستان شناسان از کشف ۶۸ جسد در دیوارهای ارگ بم خبر می‌‌دهد که که احتمالاً قربانی یک رسم آیینی ناشناخته در شهر بم هستند.

این اجساد که بعضا بصورت زنده به گور دفن شده اند، اکثرا بین ۱ تا ۵ ساله اند و شامل دوره زمانی‌ از گذشته تا حدود دویست سال پیش یا مربوط به بازه زمانی پس از مرمت حصار در اثر حمله افغان‌ها تا زمان ارگ در دوره قاجار هستند.

اخیرا جسد دو نوزاد دیگر در ارگ بم یافته شده مربوط به سال‌های پس از زلزله سال 1382، که احتمالاً هنگام کشف اجساد، شش ماه تا حداکثر دو سال بیشتر از زمان مرگ و تدفین آنان نگذشته است.

دکتر محمد مرتضایی گفته است که سال 1372 وقتی در ارگ مشغول مطالعات بوده خودش دیده است که نیروهای نگهبانی دم در خانم‌هایی را گرفته بودند که قصد تدفین بچه در ارگ را داشته‌اند.

اجساد قدیمی‌ تر کودکان در کفن‌های نقش دار دفن شده اند و می‌‌دانیم که بصورت شرعی کفن مسلمان نمی‌‌تواند منقوش باشد.

در طی‌ حفاری‌های گذشته پنج جمجمه انسان بالغ هم به صورت جداگانه پیدا شده که فقط جمجمه بوده و بدن ندارند و این موضوع را پیچیده‌تر می‌کند.

به گفته ی باستان شناسان در دو مورد، یکی از این کودکان با دستش خاک را چنگ زده و دیگری حتی کفنش را پاره کرده است.

امیرمحسن محمدی

معرفی‌ کتاب شکنجه گر و قربانی + یک نکته مهم

نویسنده ی این کتاب به واکاوی روابط بین شکنجه گر و قربانی می‌‌پردازد و سعی‌ دارد نقشه ی راه روان درمانان برای یافتن شکنجه گر درون این بیمار باشد.

در بخشی از این کتاب به علاقه و شاید عشقی که ما بین قربانی و شکنجه گر شکل می‌گیرد پرداخته می‌‌شود، چیزی که حالا به عنوان حرکت در چهار چوب نظام و قانون اساسی‌ توسط بعضی‌ از زندانیا‌ن سابق - که از اروپا و آمریکا دارند اصلاحات می‌‌کنند- جلوه می‌‌کند.

کتاب شکنجه گر و قربانی توسط فرانسواز سیرونی نوشته شده و توسط ارسطو سعید و فروغ احمدی به فارسی‌ برگردانده شده تا انتشارات پاژنگ آن را در سال ۱۳۷۹ منتشر کند و البته فکر می‌‌کنم در حال حاضر در ایران کمیاب یا نایاب باشد.

در بخشی از این کتاب می‌‌خوانیم: "شکنجه اثر قابل رويتي را پديد آورده است که نمی توان آن را به يک دعواي فردي و ناسازگاري مشخص دروني (روان شناختی) کاهش داد. آنگاه که با يک خواست بدخواهانه سر و کار داريم، ديگر نمی توانیم تنها به خود بيمار بپردازيم بلکه لازم است علت های تاثير را در نظر بگيريم و نظريه شکنجه گر که بيمار در زير شکنجه از وراي آن به شکنجه گر انديشيده است شناسايي شود. درمانگر مجبور است از طريق بيمار بر شخص سوم نادیدني که همانا شکنجه گر دروني شده است اثر بگذارد."

وقتی‌ اصلاحات به ما دخالت کرد! / امیرمحسن محمدی

صفحه را بسته بودم، عصر ۵ شنبه بود، از تحریریه آمدم بیرون و شروع به قدم زدن در چهار باغ بالا کردم، راستش یک هفته‌ای بود که داشتم روی یک فرم جدید در صفحه بندی سرویس فرهنگ و ادب کار می‌کردم، بصورت پله کانی در چهار ستون می خواستم گوشه چپ صفحه را از بالا به پایین پر کنم از نویسندگان و شاعرانی که در این هفته متولد شده بودند.


شنبه دیر بیدار شدم حدود ظهر در میدان انقلاب دیدم توزیع شده است، بی‌ تابی کردم و قبل از رسیدن به محل کار نشریه را از روی دکّه برداشتم و روی صفحه ۶ سطلی از آب یخ تا مغز استخوانم رفت، شیخ یوسف صانعی به ما وارد شده بود.


بی‌ شک یکی‌ از بد‌ترین خبر‌ها برای هر دبیر سرویسی ورود آگهی‌ به صفحه اش است، خبری که برای صاحب امتیاز همیشه خوشحال کننده ‌ست، به تحریره که رسیدم سر ظهر بود، مثل همیشه سردبیر ما وقت اذان بلند بلند داشت همه گان را به رستگاری! دعوت می‌‌کرد، کیفم را گذاشتم گوشه‌ای و رفتم در بالکن سیگار بکشم.

*توضیح: تصویر فوق متعلق به همان صفحه ی روزنامه کذایی است و آگاهی‌ شیخ یوسف هم در سمت چپ آن مشهود!

یک عکس، یک درد، یک تاریخ آوارگی - Հայոց Ցեղասպանություն

در سالگرد قتل عام ارامنه و آشوریان توسط سربازان ترکیه قرار داریم، بی‌ شک این نسل کشی‌ اگر بیش از فاجعه ی هولوکاست نباشد ...اما کم ندارد. عکس فوق یکی‌ از مسئولان کوچ را نشان می‌‌دهد که با نشان دادن تکه نانی به ارمنیان و آشوریان در حال مرگ از گرسنگی، مشغول شکنجه ی آنان است.

اصفهان که بودیم هر سال در این تاریخ ارمنیان راه پیمایی آرامی داشتند و از کلیسای مریم تا کلیسای وانک پلاکاردهایی خاموش را حمل می‌‌کردند. از چند روز قبل نیز معمولن شعار نویسی هایی می‌‌شد با عنوان: "مرگ بر دولت فاشست ترکیه".

در جریان این "جنایت بزرگ" که در فاصله ی سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ توسط دولت عثمانی اتفاق افتاد حدود ۳ میلیون نفر از مسیحیان (ارامنه، آشوریان و کلدانیان، بونتیک های یونانی) کشته شدند و صد‌ها هزار نفر "نفی بلد" شدند و به کشور‌های سوریه، ایران، عراق و ... بصورت اجباری کوچانده شدند. بسیاری از آنها نیز در مسیر کوچ با شکنجه‌ها و تجاوز فراوان رو برو بودند و در شرایط سخت مسیر به علت تشنگی و گرسنگی در گذشتند.

دولت ترکیه تا چند سال پیش این حادثه ی فجیع را نفی می‌‌کرد و نوشتن در این باره در ترکیه ممنوع بود، هر چند هنوز نیز مسئولیت این کشتار را به عهده نمی‌‌گیرد و سعی‌ دارد با عوض کردن تاریخ ماجرا را بصورت جنگی دو طرفه جلوه دهد. ۲ سال پیش یکی‌ از روزنامه نگاران ارمنی تبار ترکیه که بصورت ویژه‌ای بر بازخوانی این کشتار کار می‌‌کرد در استانبول ترور و کشته شد.

بوسه‌ ی ۶۰۰۰ ساله و ملاحظاتی شش گانه در باب پایین تنه / امیرمحسن محمدی

کاری با صحت و سقم عکسی‌ که این روز‌ها به عنوان بوسه‌ ی ۶۰۰۰ ساله از حفاری‌های تپه ی حسنلو در آذربایجان در اینترنت منتشر شده ندارم و اصلا در پی‌ آن هم نبوده ام.
با دیدن این عکس اولین سوالی که به ذهن خطور می‌‌کند این است: آیا ما ملت اصیل‌ و برتر ایران در ۶۰۰۰ سال پیش بوسه‌ ی فرانسوی به صورت اش تو اش، داس تو داس، فید تو بلک داشته ایم؟ راستی‌ چرا در بخش پائین تنه فاصله ی قابل توجهی‌ با هم پیدا کرده اند؟!
حل اگر کمی‌ تلاش کنیم تا به بازخوانی این عکس به اصطلاح تاریخی‌ بپردازیم حالت‌های مختلف زیر را می‌‌توانیم تصور کنیم:
۱- جنازه‌ها مشغول عشق بازی در گور بوده اند و همین که متوجه شده اند شخصی دارد از آنها عکس می‌‌گیرد از پایین تنه از هم فاصله گرفته اند تا کسی‌ فکر بد نکند.
۲- دو عاشق در هنگام عشق بازی مشترکن در دم سکته زده اند و گورکن رمانتیک اصیل آریایی آنها را به همین صورت در گور گذاشته است.
۳- باستان شناس رمانتیک اصیل آریایی شب قبل از اینکه دو جنازه را پیدا کند فیلم گوژ پشت نتردام را دیده بوده است.
۴- گور کن ۶۰۰۰ ساله ی اصیل آریایی دو جنازه را در  آغوش هم تنظیم کرده است اما از آنجایی که نگران بوده بعد از ریختن خاک آن دو عملی‌ را مرتکب شوند از ناحیه کمر آ ن دو را جدا کرده و فاصله داده است.
۵- حفار‌های غیر مجاز این دو جنازه را در حال انجام عملی‌ شیطانی و زشت کشف کرده اند و برای حفظ آبروی ۶۰۰۰ هزار ساله ی ما "آن" را در آورده اند و از هم فاصله‌شان داده اند.
۶- دو جنازه در زمان بعد از پیروزی جنبش سبز کشف شده اند که همچنان پابلیک سکس عملی‌ بر خلاف قانون شریعت به حساب می‌‌آید و این دو به محض اینکه گشت ارتقای سبزی اجتماعی را دیده اند از هم فاصله گرفته اند.
*پ.ن: نظر بنده به آرمان‌های امام راحل نزدیک تر است.

لطفا خالی‌ نبندید ... دروغ ممنوع است! / امیرمحسن محمدی

عکس  متعلق به هولگر مینز از اعضا ارتش سرخ آلمان است که در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۷۴ در اثر اعتصاب غذا در زندان‌های آلمان جان سپرد.

هولگر مینز ۵۳ روز در اعتصاب غذا بود و هنگامی که درگذشت با حدود ۱۸۰ سانتی متر قد، وزنش به ۳۹ کیلوگرم رسیده بود.
جنبش سبز به سوپر من نیاز ندارد، جنبش به تحریف واقعیت و دروغ پراکنی نیاز ندارد، جنبش سبز تنها به کمی‌ شرافت سیاسی و اخلاق حرفه‌ای ژورنالیستی نیاز دارد.

*پ.ن:  عکس مهدی خزعلی بعد از ۱۰۰ هزار روز اعتصاب غذای قبراق و در حال کوهنوردی در ۱۲ فروردین امسال:

اتوپینتوگرافی کودک درون امیرمحسن در اعتراض به جنگ!!

ایران ۶ ماه پس از حمله نظامی، توان هسته‌ای خود را بازیابی می‌‌کند

آمریکا و اسرائیل مکان دقیق تأسیسات هسته‌ای ایران را نمی‌‌دانند در نتیجه این امکان وجود دارد که حمله ی نظامی اسرائیل به ایران با موفقیت برای این کشور همراه نباشد.

روزنامه اسرائیلی محافظه کار هارتص به نقل از گزارش روز چهار شنبه ی بلومبرگ، عنوان کرد محققان کنگره ی آمریکا اعتقاد دارند ایران پس از گذشت ۶ ماه از حمله ی نظامی امکان بازیابی توان هسته‌ای و راه انداختن مجدد سانتریفیوژ‌های خود را دارد.

بر اساس گزارش تحلیلگران در سرویس تحقیقات کنگره ی آمریکا که با استناد به اظهارات مقامات فعلی‌ و سابق ایالات متحده انجام گرفته است، کارگاه‌های غنی سازی اورانیوم و سانتریفیوژ‌های جمهوری اسلامی به صورت گسترده‌ای در ایران پراکنده و مخفی شده اند که همین امر حمله ی نظامی اسرائیل را با پیچیدگی هایی مواجه می‌‌کند.

اسرائیل و ایالت متحده دقیقا نمی‌‌دانند که تأسیسات غنی سازی اورانیوم ایران در کجا قرار دارد و همین امر هرگونه ارزیابی میزان موفقیت احتمالی‌ این حمله را با مشکل مواجه ساخته است.

*پ.ن: از نظر من این گزارش می‌‌تواند آغاز برنامه ریزی برای یک حمله ی نظامی "نامحدود" باشد.

صدها نفر از زنان افغانستانی به علت "جرائم اخلاقی" در زندان هستند

سازمان دیده بان حقوق بشر در گزارشی که امروز منتشر کرده اعلام داشته که حدود ۴۰۰ نفر از زنان و دختران نوجوان افغانستانی که به علت جرائم اخلاقی‌ در زندان هستند باید هرچه سریع تر آزاد شوند.

این سازمان درخواست کرده که ایالت متحده آمریکا و سایر کشور‌ها دولت افغانستان تحت رهبری حامد کرزای را زیر فشار قرار دهد تا هرچه سریع تر به حبس غیر قانونی‌ این زنان پایان دهد.

این جرائم اخلاقی‌ اکثرا شامل فرار از ازدواج اجباری یا خشونت خانگی ، زنا و رابطه ی جنسی‌ خارج از ازدواج هستند.

زنا بر اساس قوانین فعلی‌ افغانستان مجازات تا ۱۵ سال حبس را به همراه دارد.

آمریکا با ۴۳ اعدام در سال گذشته به مقام پنجم جهان رسید

بر اساس گزارش سازمان عفو بین الملل در سال گذشته حداقل ۶۷۶ نفر در سراسر جهان اعدام شده اند که البته این آمار شامل کشور چین که در آن تعداد اعدام‌ها محرمانه به حساب می‌‌آید نیست.

ایران نیز کماکان با آمار بیش از ۳۶۰ اعدام در رتبه ی دوم جای دارد و این سازمان هشدار می‌‌دهد تعداد اعدام‌ها در ایران بیشتر می‌‌تواند باشد چرا که بر اساس اطلاعات معتبر تعداد قابل توجهی‌ از اعدام‌ها بصورت رسمی‌ اعلام نشده است.

ایالات متحده آمریکا با اعدام ۴۳ نفر مقام پنجم را در فهرست سازمان عفو بین الملل از آن خود کرده است و این کشور تنها عضو گروه جی‌۸ است که کماکان به اعدام شهروندانش ادامه می‌‌دهد.

بر اساس این گزارش در سال گذشته از میان ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل ۱۸ کشور مجازات اعدام را اجرا کرده اند و از میان کشورهایی که سابقن متعلق به اتحاد جماهیر شوروی بودند تنها کشور بلاروس این مجازات را به کار برده است.

سازمان عفو بین الملل می‌‌گوید در پایان سال ۲۰۱۱ نزدیک به ۱۹ هزار نفر در سراسر جهان در انتظار اجرای حکم اعدام هستند.

*پ.ن.۱: عکس متعلق به مراسم اعدام آلن آلی دیویس است که پس از شکنجه‌های شدید، در ۸ جولای ۱۹۹۹ توسط صندلی‌ الکتریکی در آمریکا اعدام شد.
*پ.ن.۲: برای دیدن گزارش ویدویی سازمان عفو بین الملل اینجا را کلیک کنید.

منبع: سایت انگلیسی صدای آمریکا

مخالفت با جنگ و دریوزگی سیاسی

پاسخ فعالان ضد جنگ در اسرائیل که با حمایت احزاب چپ این کشور علیه حمله به ایران واکنش نشان می‌‌دهند "من یک صهیونیست هستم" نیست ... این خیانت به مردمی است که درون کشور خودشان نیز برای حمایت از حق انکار نشدنی‌ مردم فلسطین سرکوب می‌‌شوند و به زندان می‌‌روند. اسرائیل بر اساس قرارداد‌های صلحی‌ که خودش پذیرفته ملزم به آزاد سازی اراضی‌ اشغالی، توقف کشتار فلسطینی‌ها و شهرک سازی است ... أشواق دمي لأرضي وداري یا شعب الفلسطيني!
بگذریم از اینکه رادیوفردا نیز در در پاراگراف آخر گفت‌و‌گویی که با فرنوش رام، خبرنگار در اسرائیل داشته اینچنین نوشته: " تقریبا می‌شود گفت که احزاب در ایجاد آن نقشی نداشتند. اما هیچ تردیدی نیست که احزاب میانه و چپ اسرائیل هم مسلما از این نوع تجمع‌ها طرفداری می‌کنند."

*پ.ن. ۱: عکس مربوط به بزرگ‌ترین تظاهرات ضد جنگ با ایران است که مردم اسرائیل در روز ۲۴ مارس داشتند.
*پ.ن.۲: برای دیدن فیلم این تجمع اینجا را کلیک کنید.

ما عاشق فلسطین هستیم

اسرائیل داف نیست عجوزه‌ای است با تاریخ شکنجه‌های وحشیانه و کشتار مردم فلسطین  از من نخواهید با قاتل معشوقه‌ام به رختخواب بروم.
دولت شکل گرفته در مزارع غصب شده ی زیتون را - وقتی‌ هنوز کشتار مردم و شکنجه در زندان‌های اسرائیل ادامه دارد - به رسمیت نمی‌‌شناسیم. از نظر من مساله ی فلسطین تنها یک راه حل دارد: آزاد سازی اراضی‌ اشغالی، توقف شهرک سازی و قتل عام مردم و بازگشت به مرز‌های پیش از سال ۱۹۶۷.
نام سرود ملی‌ خلق فلسطین "فدایی" است. سرود فدایی فارسی‌ را که حمید اشرف نیز خوانده است از روی آن ساخته اند .
روزی شهید می شوی از بس که زنده ای ...

گارد شکست طلبی و جنبش خیابان‌های سوریه

من نمی‌‌فهمم چرا همه فیلم جسد‌ها و زخمی‌های وحشتناک و جنایات سوریه را به اشتراک می‌‌گذرند؟
از این دست فیلم‌ها در جریان لیبی و عراق و افغانستان و کردستان و ... زیاد هست اما همان کسانی‌ که به صحنه‌های تماشای حکم اعدام به عنوان "رواج خشونت" انتقاد می‌‌کردند حالا دارند تصاویر یکی‌ از کثیف‌ترین و خشن‌ترین جنایت تاریخ را با دوستانشان به اشتراک می‌‌گذرند.
به جای این سبک کار که تنها به شکست جنبش خیابان‌های سوریه منتهی‌ خواهد شد، تحلیل بیشتری ارائه کنید لطفا.

احمد فاروقی قاجار، معمار سینمای مستند ایران

صبح امروز، امیرمحسن محمدی: پس از اهدای جایزه اسکار به اصغر فرهادی سیل موج شادی و تحسین ما بین ایرانیان براه افتاد و بسیاری حتا عکس‌های نمایه فیس بوکشان هنوز “اصغر فرهادی” است.  موجی از جنس جذابیت‌های اروتیک هالیوود، که موجب شده بسیاری که حتا الفبای سینما و تاریخچه جایزه زرد اسکار را هم نمی‌‌دانستند به جنون جمعی وا داشته شوند؛ هر آینه مانده اصغر فرهادی را به رهبر معنوی خود تبدیل کنند غافل از این که تاریخ سینمای ایران فیلم‌سازان بسیار بزرگی را با خود دارد که در گیرودار سیاسی شدن هنر و سینما و تئاتر به تاریک خانه فراموشی سپرده شده‌اند.

یکی از این فیلم سازان برجسته تاریخ سینمای ایران “احمد فاروقی قاجار” است که متاسفانه در جستجوی اینترنتی‌ هیچ سرفصل و مطلب مجزایی به فارسی در باره ی فاروقی وجود ندارد، تنها در خاطرات بعضی‌ از بزرگان سینما به او اشاره شده است و این نشانه  اوج ناشناختگی و مهجور ماندن این فیلمساز بزرگ ایرانی‌ است.

احمد فاروقی قاجار اولین ایرانی‌ است که جایزه جشنواره ی کن را در سال ۱۹۶۴ از طرف شورای عالی‌ تکنیک این جشنواره برای فیلم مستند- داستانی‌ “طلوع جدی”دریافت می‌کند واز همین روی به جرات می‌‌توان او  را “معمار سینمای مستند ایران” نامید.

فاروقی فیلم “طلوع جدی” را در ۲۵ سالگی می‌‌سازد. این فیلم درباره مسائل اجتماعی شهر اصفهان است و بخشی از آن در مسیر قایم باشک بازی‌های دختر و پسری نوجوان در بناهای معماری اصفهان اتفاق می‌‌افتد.

این فیلم در همان سال جنجال شدیدی در مطبوعات ایران می‌‌آفریند، تا جایی که در سال ۱۳۴۱ مجله فیلم و هنر مقاله‌ای اعتراضی زیر عنوان: “آقای فاروقی بهتر است شما گورتان را گم کنید” در مورد او منتشر می‌کند.

او در سال ۱۳۴۳ در مصاحبه‌ای که با خبرنگار مجله ی روشنفکر انجام می‌‌دهد، در پاسخ به سوالی که در مورد راه حل بهبود فیلم سازی در ایران از او پرسیده شد گفته بود: “باید سه چهارم فیلمساز‌های تجاری را ریخت دور … نه، نه، کلیه ی فیلمساز‌های فعلی‌ بروند گورشان را گم کنند، بروند یخچال دست دوم بخرند و پسته بفروشند، پسته بفروشند، شر خودشان را از سر سینمای فارسی‌ کم کنند تا جوانانی که حرفی برای گفتن دارند جای آنها را بگیرند.

احمد فاروقی قاجار در سال ۱۹۳۸ در پاریس متولد شده و تحصیلاتش را در رشته ی سینما در اروپا و آمریکا به اتمام می‌‌رساند، از دیگر آثار او میتوان به تهران امروز ۱۳۴۱، طلوع جدی ۱۳۴۲ ، افق ۱۳۴۳، دنیاى دیگر ۱۳۴۵ ، بحران در یونان ۱۳۴۶، بحران چکسلواکى ۱۳۴۷ ، سپتامبر سیاه ۱۳۴۷، هنر اسلامى ۱۳۴۸، پیدایش بنگلادش ۱۳۵۰ و بسیاری دیگر اشاره کرد.

از شی‌ وارگی همسر‌های مجازی تا مجاز‌های همسر

امروز در اکثر سکس شاپ‌ها و فروشگاه‌های اینترنتی‌ وجود دارند، به شکل تهوع آوری چشمک می‌‌زنند و مشتری می‌‌خواهند.

نمونه ی ارزان تر آن "ریل دال" است و حدود ۶۰۰۰ دلار قیمت دارد، با پوستی‌ شبیه انسان و ۱۰۰ گیرنده ی حسی در نقاط مختلف بدن و امکان انجام ۱۶ فرمان همزمان را از فاصله ی ۲ متری و همچنین حساسیت بالایی به صدای صاحبش به همراه قابلیت رمز گذاری دارند.

نمونه ی پیشرفته تر این همسر مجازی که "رکسی" نام دارد، بین ۵۰۰۰۰۰ تا ۱ میلیون دلار قیمت دارد.
رکسی یک ربات پیشرفته ی کامل است، حسگر‌های بسیار حساسی دارد که به لمس کردن واکنش نشان میدهد و حرف می‌‌زند، الگوریتم‌های پیشرفته ی این ربات موجب می‌‌شود که به راحتی بتواند با شما صحبت کند. ایشان می‌‌توانند به اینترنت متصل شوند و آموزش ببینند، به علاوه مالک میتواند شخصیت این ربات را انتخاب کند و تغییر دهد.

بی‌ شک همه چیز از خیار، هویج و میوه‌های مشابه آغاز شده است، وقتی‌ که انسان‌ها عمل جنسی‌ و یا به ارگاسم رسیدن را با یک شی‌ تجربه کردند و پس از ورود به عصر مدرن تر اقدام به تولید آلت‌های جنسی‌ مردانه کردند.

با توجه به  سرعت  بسیار زیاد پیشرفت تکنولوژی، دارم به ده‌ها سال دیگر فکر می‌‌کنم که وقتی‌ انسانها یکدیگر را ملاقات می‌‌کنند در نگاه اول برسی‌ می‌‌کنند آیا با یک ربات رو به رو شده اند یا با موجودی انسانی‌ حرف می‌‌زنند.

مدت زیادی از نوشتن رمان‌های علمی‌-تخیلی توسط ژول ورن نمی‌‌گذرد که در زمان خودش باور نکردنی به نظر می‌‌رسید اما تقریبا بصورت کامل به واقعیت پیوست، آیا سینمای علمی‌ تخیلی موجود هم روزی به واقعیت می‌‌پیوندد؟ آیا در قرن ۲۱ شاهد همه گیر شدن ربات‌های انسانی‌ در قامت سرباز، پلیس، کارگر، دوست و خانواده خواهیم بود؟ آیا شی‌ وارگی جز این معنایی می‌‌دهد؟

برای دیدن ویدویی در اینباره اینجا را کلیک کنید.

جماعت چرتی‌ ... جامعه ی خواب ... تجمع پریشان

فیسبوکی‌ها دارند دوباره کمپین می‌‌کنند، همین روز‌ها پیج‌های جدید باز می‌‌شود، اما این کارتونی که به نام مجله ی امریکایی کلومبوس دیسپچ منتشر شده و دوباره تمام فیس بوک و وبلاگ‌ها را دارد پر می‌‌کند مربوط به ۵ سال پیش است یعنی‌ شماره ی موّرخ ۴ سپتامبر ۲۰۰۷.


هرچند تا الان بیش از ۲۳۰۰ نفر امضا بر علیه آن جمع کرده اند اما از نظر به هیچ وجه جنبه نژاد پرستانه و ضد ایرانی‌ ندارد و بسیار خوب ماهیت رژیم جمهوری اسلامی را نشان داده است.

پ.ن: هرکس زود تر از بقیه به من گفت "وطن فروش" ۲۰ می‌‌گیره! 

مادر شاهرخ رحمانی بعد از ۲ سال سکوتش راشکست / امیرمحسن محمدی

سکینه نوروی در مصاحبه‌اش با من گفت: خون بچه‌ام پایمال نشود، تقاص خونش گرفته شود، امثال شاهرخ بچه‌های دیگری هم هستند که بدون هیچ دلیلی‌ شهید شده‌اند، بچه را ۴ سال بدون پدر بزرگ کنم و صبح برود و ظهر این چنین فجیع به قتل برسد، فرزندم زیر ماشین له‌ شود؟ برای چی‌؟ چه گناهی داشت؟ مگر چه می‌‌خواست از دولت؟ آزادی می‌خواست دیگه جز این چیزی می‌‌خواست؟



 آنقدر صدایش درد دارد که نفست تنگ می‌‌شود، دو سال است که همهٔ درد‌هایش را در سینه‌اش ریخته است و حالا برای اولین بار دارد با یک رسانه حرف می‌‌زند. بعضی‌ از سایت‌ها گزارش داده بودند تنها به این شرط جسد شاهرخ رحمانی را به خانواده‌اش تحویل داده‌اند که با رسانه‌ها مصاحبه نکنند و علت مرگ را تنها تصادف عنوان کنند.


شاهرخ رحمانی‌‌ همان کسی‌ است که ویدیوی زیر گرفته شدنش توسط خودروی نیروی انتظامی‌ را بار‌ها و بار‌ها دیده‌ایم. او در ۲۵ مرداد ۱۳۶۳ متولد شد، در ظهر روز ۶ دی‌ ماه ۱۳۸۸ برابر با روز عاشورا به قتل رسید و در تاریخ ۹ دی‌ ماه به خاک سپرده شد.


سکینه نوروی مادر شاهرخ ۵۶ ساله است، از آنجایی که خواهر شاهرخ قبلا گفته بود نه من نه خانواده دوست نداریم لحظهٔ شنیدن خبر مرگ شاهرخ را به خاطر بیاوریم، سعی‌ کردم بر روی پی‌گیری قضایی قتل متمرکز شوم اما زخم مادر عمیق‌تر از این حرف هاست.

-----------------------------------------------------

*توضیح: برای شنیدن صدای مادر شاهرخ اینجا را کلیک کنید.

*توضیح: برای خواندن مصاحبه ی کامل اینجا را کلیک کنید.

*توضیح: عکس‌ بالا را برای اولین بار در سایت صبح امروز منتشر کرده ام، برای دیدن سایر عکس‌های منتشر نشده اینجا را کلیک کنید.

حدود ۱۰۰ نوجوان به جرم شیطان پرستی‌ و همجنسگرایی در عراق سنگسار شدند

روزنامه انگلیسی دیلی میل گزارش کرد در ۳ هفته ی گذشته جسد ۱۴ نوجوان دیگر پیدا شده که به علت پوشیدن لباس‌های تنگ و تحریک کننده و آرایش مو‌های غیر متعارف در کشور عراق "ایمو" نامیده می‌‌شوند.

با این حال وزارت کشور عراق در رسانه‌های این کشور اعلام کرد که در هفته ی گذشته هیچ قتلی اتفاق نیفتاده است و پلیس اخلاقی‌ این کشور نیز با صدور بیانیه‌ای رواج پدیده ی "ایمو" را به شدت محکوم کرد.

بعضی‌ از صاحب نظران وزارت کشور عراق را به همدستی با قاتلین متهم کرده اند، این در حالی است که انگشت اصلی‌ اتهام به سمت تندروان مسلمان و شبه نظامیان شیعه است.

ایمو‌ها معمولن لباس‌های تنگ مشکی و سفید می‌‌پوشند، آرایش می‌‌کنند و حلقه‌های تزئینی در اجزای صورتشان به کار می‌‌گیرند.


منبع: دیلی میل

شرایط دردناک پناهندگان در چاد

عکس زیر در یکی‌ از سفرهای اخیر تبلیغاتی سرکار خانوم آنجلینا جولی به آفریقا و در اردوگاه پناهندگان در کشور چاد گرفته شده است، هرچند این ژست‌های ابر قهرمانی و رؤیای امریکایی برای من تهوع آور است، اما به شرایط دردناک این اردوگاه‌ها فکر کنید که برای اینکه از فرار کردن کودک نگون بخت به قصد تهیه غذا و مرگ احتمالی یا گرفتار شدن به دست باند‌های جنایت کار جلوگیری کنند، مانند حیوانات او را با طناب به درخت بسته اند.

لعنت بر کسی‌ که در این مکان آشغال بریزد ... درست است

امیدوارم هیچکس در این انتخابات شرکت نکند، حتا بدمان نمی‌‌آید روز ۱۱ اسفند مردم بروند در مراکز خرید هنر‌های رزمی حضور پرشور! به هم برسانند و فردایش همه ی حوزه‌های رای گیری را به اشغال در بیاورند در حد وال استریت! اما متأسفم ... متأسفم که بگویم پیش بینی‌ و تجربه‌ام خلاف این را نشان می‌‌دهد.

ساختار سنتی جامعه و عدم وجود نهاد‌های مدنی و البته ایستا بودن ساختار آن باعث می‌‌شود که در تعدّد کاندیداها، امت به صحنه وارد شوند و به فامیل و همسایه و بقال سر کوچه‌ای که کاندید شده است رای بدهند، متاسفانه مشارکت مردم در انتخابات مجلس (احتمالاً غیر از تهران) مانند تمام سال‌های گذشته بالا خواهد بود تا به علت ریسکی که برای رفاهشان پیش آمده پارتی‌هایشان را وارد مجلس کنند ... فک کنم کارشناس‌های جمهوری اسلامی به روانشناسی اجتماعی بیشتر از ما تسلط دارند.

پ. ن: فقط نگویید داری چوب لای چرخ جنبش! می‌‌گذاری که سرم را میکوبم توی همین صندوق ایکبیری!