صفحات

۱۳۹۳ شهریور ۷, جمعه

سالگرد سقوط خونین کمون پاریس

٢٨ مِی
کمونارد‌ها زنده‌اند

ساعت ۴ عصر بود که آخرین سنگر سقوط کرد، خون همه جا را فرا گرفته بود. امروز ٢٨ مِی با ابرهاى تيره سالگرد سقوط خونين كمون پاريس و قتل عام كمونارد هاست.

بر اساس تخمین‌ها حدود ۳۰ هزار نفر در جريان مبارزات خيابانی كشته يا تيرباران شدند، ۳۴ هزار نفر به زندانهای طولانی مدت افتادند و ۷ هزار نفر نفی بلد و اخراج و تبعبد شدند. 

از ۲۱ می‌ تا ۲۸ می و سقوط آخرین سنگر، هفته خونین کمون پاریس است، بسیاری را در مقابل دیواری موسوم به دیوار کموناردها که اکنون در محوطه گورستان پرلاشز قرار دارد تیرباران کردند. 

هنگامي كه ولادمير لنين رهبر و متفكر پرشور انقلاب كبير روسيه درگذشت، در مراسم بزرگداشت پيكر او را در تكه اي از پرچم سرخ كمون پاريس پيچيدند. تکهٔ دیگری از آن به همراه سفینهٔ فضایی شوروی «وستک ۱» به فضا فرستاده شد. 

کمون پاریس بخشی از آينده است كه در گذشته اتفاق افتاده، کشف فرمهای رهایی بخش و از دست دادن همزمان آنهاست. ساعت ۴ عصر بود که آخرین سنگر سقوط کرد، کنار آن دیوار ساعت همیشه روی ۴ باقی خواد ماند، کمونارد‌ها هنوز نمرده‌اند، بورژوازی برای این همه کشتار از طبقه کارگر به خود افتخار کند. 

*تصویر: کمونارد‌ها و قهرمانان زنده مردم در تابوت.
(عکس از آثار André-Adolphe-Eugène Disdéri عکاس فرانسوی است.)



سالگرد كشتار كارگران اعتصابی فولاد شيكاگو توسط پليس

۳۰ می‌۱۹۳۷
خونشان خاك را بارور ساخت

تنها اعتصاب کرده بودند و اتحادیه می‌خواستند، آن‌ها غیر مسلح بودند. با خانواده‌هایشان در مقابل ورودی کارخانه فولاد در جنوب شیکاگو تجمع کرده بودند. آنها با هم شده بودند و نیرویشان قدرت مسلط را می‌ترساند. 

در جریان حمله پلیس و شکلیک مستقیم گلوله به تجمع کارگران اعتصابی و خانواده‌هایشان در تاریخ ۳۰ می‌۱۹۳۷ تعداد ۱۰ نفر کشته و ۶۷ نفر زخمی شدند، ۳۰ نفر دارای جراحت جدی در ناحیه سر به علت ضربات پلیس شده و ۹ نفر از بصورت دائم از کار افتاده شدند. 

از تاریخ ۲۶ می‌ تعداد ۸۵ هزار کارگر فولاد در ۵ ایالت امریکا اقدام به اعتصاب کرده بودند که با هم شدن آنها پس از گذشت ۴ روز با ۵۰ گلوله پلیس یه خون نشست. آنها چيزي براي از دست دادن نداشتند، حالا امروز داشتن اتحاديه در كشورهای توسعه يافته امكان پذير است، آنها با خونشان خاك را بارور ساختند.

*تصویر: کارگران کارخانه فولاد شیکاگو در حمله پلیس امریکا کشته و زخمی می‌شوند.
ویدئو


سالگرد اعدام ۸ نفر از فرماندهان ارتش سرخ به دستور استالین

۱۱ ژوئن ۱۹۳۷
«احساس می‌کنم خواب می‌بینم»

کمونیست‌هایی پیشرو و مبارزان پرشورِ انقلاب کبیر روسیه که در آتش خودکامگی ژوزف استالین جاودانه شدند. اتهامشان ارتباط با تروتسکی و جرمشان مخالفت با استالین بود. عمو ژوزف «تصفیه کبیر» خود را آغاز کرده بود.

میخائیل توخاچفسکی، یونا یاکر، یرونیم آبرویچ، روبرت ایدمن، آگوست کورک، ویتووت پوتنا، بوریس فلدمن و ویتالی پریماکوف هشت فرمانده ارتش سرخ بودند که امروز ۱۱ ژوئن ۱۹۳۷ تیرباران شدند و یان گامارنیک پیش از آغاز تحقیقات به صورت مشکوکی به دلیل حادثه‌ای که خودکشی خوانده شده بود درگذشت.

در ساعت ۱۱:۳۵ شب آنها به مرگ محکوم شدند. توخاچفسکی در داگاه گفت: «احساس می‌کنم خواب می‌بینم» و استالین در واكنش به صدور حكم اعدام تنها به گفتن یک کلمه ساده قناعت کرد: موافقم.

همسر و دو برادر میخائیل توخاچفسکی پس از او تیرباران شدند، سه خواهرش به گولاک فرستاده شدند و دختر کوچکش به زندان افتاد، خودش اما همان شب با شلیک یک گلوله در پشت سرش اعدام شد.

سالها بعد پس از مرگ استالین در ۱۹۵۳ از بسیاری از این قربانیان دستگاه سرکوب اعاده حیثیت شد و در سال ۱۹۵۷ رسماً میخائیل توخاچفسکی بی گناه اعلام شد، در سال ۱۹۶۳ نیز تمبر پستی با تصویر توخاچفسکی در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی منتشر شد.

دستگاه پلیس مخفی استالین در خلال سالهای تصفیه کبیر، بدون توقف حدود ۱۰ هزار بلشویک را بازداشت کرد که از این میان ۷۲۱۱ نفر محکوم شدند. تمامی اعترافات در زیر شکنجه و فشارهای شدید جسمی و روحی گرفته شده بود. شکنجه و اعتراف اجباری در هر شرایطی زمانی و مکانی محکوم است، ادعای دفاع از انسان داشته باشی جرمت چند برابر است، بلشویک‌های پیشرو و پرشور مسیر تاریخ را عوض کرده بودند.

تمبر پستی میخائیل توخاچفسکی که پس از بیگاه اعلام شدن او در 1963 در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی انتشار یافت:



August Kork
 Boris Feldman
 Ieronim Uborevich
 Iona Yakir
 Mikhail Tukhachevsky
 Robert Eideman
 Vitaly Primakov
 Vitovt Putna

سالگرد قتل‌عام سووتو در افریقای جنوبی

۱۶ ژوئن
تفنگ‌هایشان اسباب‌بازی نبود


امروز در تاریکی مدام سالگرد کشتار غم‌انگیز سووتو و جان باختن ۵۰۰ دانش‌آموز در افریقای جنوبی است. 
تنها ۳۸ سال پیش بود که صبح امروز ۱۶ ژوئن حدود ۲۰ هزار دانش‌آموز در اعتراض به بخشنامه‌ای که زبان افریکانس را به‌عنوان زبان رسمی آموزشی انتخاب کرده بود، به جای رفتن به کلاس‌ها در خیابان تجمع کردند. پلیس استعماری و نژادپرست افریقای جنوبی شلیک کرد.

در این روز سیاه که در افریقای جنوبی زمستان بود، دانش آموزان به شکل مرگباری توسط پلیس کشتار و سرکوب شدند، اعتراضات که ابتدا از سوی معلمان آغاز شده بود به جامعه دانش آموزان کشیده شد، روزهای ابتدایی سال تحصیلی در ۱۹۷۶ بود.

لحظه‌ای سرنوشت‌ساز در تاریخ افریقای جنوبی که حتی کودکان هم قدرت باهم بودن را فهمیدند و مردم دریافتند که آپارتاید باید برود، اما هنوز ۱۸ سال زمان تا سرنگونی رژیم مانده بود. 

هنوز کودکان افریقای جنوبی با شکم گرسنه سر کار یا مدرسه می‌روند. به یاد داشته باشیم در تمام سال‌های سیاه و نزدیک نژادپرستی در افریقای جنوبی، بسیاری از حکومت‌های بورژوایی به بهانه خطر قدرت گرفتن کمونیسم از جنایتکاران نژادپرست حمایت می‌کردند. دست‌های آن‌ها خونین است، تفنگ‌هایشان اسباب‌بازی نبود.





*تصویر نخست: هکتور اولین دانش‌آموزی بود که با گلوله نظامیان استعمارگر و نژادپرست کشته شد.

سالگرد اعدام مونا محمودنژاد و ۹ زن بهایی دیگر

بیست و هشت خرداد
تنها شانزده سال داشت


امروز بیست و هشت خرداد سالگرد اعدام مونا محمودنژاد به همراه ۹ زن بهایی دیگر در میدان چوگان شهر شیراز در سال ۶۲ است. جرمشان آموزش به کودکان بهایی بود.

هشت ماه پیش مونا در حالی که تنها ۱۶ سال داشت به همراه پدرش بازداشت شده و زیر فشارهای شدید جسمی و روحی برای انکار عقایدش و پیوستن به مذهب رسمی قرار گرفت اما آنها نپذیرفتند. پدر مونا، یدالله محمودنژاد ۴ ماه پیش از امروز به جرم اعتقاداتش اعدام شده بود.

هنوز بسياری از شهروندان بهایی و ساير اقليت ها از كوچكترين حقوق خود محرومند و با بازداشت و احكام نا عادلانه روبرو می‌شوند، جنگ مذهبی هنوز با سرکوب و قتل اقلیت‌ها ادامه دارد. اعدام کردند تا عبرت سایرین باشد، حالا سی و چهار سال تبعيض درس عبرت سايرين شده است، خاورمیانه را ببینید.

*تصوير: مونا، ١٦ ساله، از شيراز.

می توانید پرچم ایالات متحده را به آتش بکشید

June 21

آزادی بیان مرز نمی شناسد
پرچم ها سوزاندنى هستند

بیست و پنج سال پیش در چنین روزی گریگوری جانسون از اعضای حزب کمونیست انقلابی امریکا در دادگاه تبرئه شد.

گریگوری در یک تظاهرات علیه ریگان و سیاست های جنگ طلبانه ایالات متحده و آنچه خودش هنوز امپریالیسم امریکا می نامد، پرچم این کشور را در شهر دالاس به آتش کشیده بود. او پیشتر از سوی دادگاه به اتهام اهانت به کشور از طریق آتش زدن پرچم به یک سال حبس و پرداخت دوهزار دلار جریمه نقدی محکوم شده بود.

سرانجام دیوان عالی امریکا با فشار افکار عمومی در پاسخ به فرجامخواهی وکلای پرونده، اقدام آقای جانسون را نوعی ابراز نارضایتی از وضعیت موجود دانسته و سوزاندن پرچم امریکا را از مصادیق آزادی بیان دانستند که در اصلاحیه اول قانون اساسی ایالات‌متحده تضمین شده و جرم نیست.

از اين تاريخ به بعد شما می توانید پرچم ایالات متحده را به آتش بکشید. جانسون اکنون در ایالات متحده امریکا به عنوان فعال ضد جنگ مشغول ادامه فعالیت های خود است.

آزادی بیان تنها آزادی گفتار و نوشتار نیست، آزادی اعتراض و ابراز وجود است، آزادی مخالفین سیاسی است. مرزهای آزادی بیان مطلق است، هیچ چیز آنقدر مقدس نیست که نتوان با آن مخالفت کرد.

شبِ دشنه‌های بلند

۳۰ ژوئن تا ۲ ژوئیه ۱۹۳۴
فاشيسم ويراني تجمع انسان در غياب انسان است


امشب «شبِ دشنه‌های بلند» یا عملیات «هامینگ برد» است. از روز ۳۰ ژوئن تا ۲ ژوئیه ۱۹۳۴ عملیات پاکسازی نیروهای سر‌شناس مخالف و رقبای عمدتاً جناج چپ به دستور فاشیستهای نازی رقم می‌خورد. 

بر اساس لیست گشتاپو ۷۷ نفر و بر اساس آمار رسمی ٨٣ نفر در این شب توسط اس.اس به قتل رسیدند. در میان کشته شدگان افراد سر‌شناسی از جمله کورت فن شلایشر صدر اعظم سابق و ارنست روهم فرمانده اس.آ وجود داشتند، پیرهن قهوه‌ای‌ها در سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ نقش اصلی در به قدرت رساندن هیتلر داشتند. 

فاشیسم همواره به سوی یک دست شدن پیش می‌رود و سرانجام غیرخودی‌ها و میانه‌رو‌ها را کنار خواهد زد. 

تصویر: آدولف هیتلر در کنار اعضای اس.آ ، نورنبورگ، ۱۹۲۰.



سالگرد هولوکاست خونین زندانیان سیاسی در کره جنوبی


Bodo League massacre, 28 June 1950
خورشید طلوع نمی‌کرد
آن‌ها صدهزار ستاره در کهکشان بودند

شصت و چهار سال پیش بود که یکی از بزرگ‌ترین نسل‌کشی‌های زندانیان سیاسی در کره جنوبی اتفاق افتاد.

خورشید طلوع نکند، آن‌ها ۱۰۰ هزار زندانی سیاسی بودند که توسط دولت دست‌نشانده ایالات‌متحده در کره جنوبی تیرباران و در گورهای دسته جمعی به خاک سپرده شدند. آمار ۱۰۰ هزار نفر درحالی از سوی کمیسیون حقیقت و آشتی کره مورد تأیید قرارگرفت که سایر منابع تعداد قربانیان را ۲۰۰ هزار نفر اعلام می‌کنند.

آسمان هنوز تاریک است، بسیاری از قربانیان شهروندان عادی بودند که از سوی نیروهای امنیتی متهم به ارتباط با کمونیست‌ها و عضویت در حزب کارگران کره و لیگ بودو شده بودند. آن‌ها را پیش از مرگ به روی زمین می‌خواباندند و سپس به آن‌ها شلیک می‌کردند. ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ بود.

ایسونگمن رئیس‌جمهور وقت کره جنوبی دستور مستقیم این کشتار را بدون هیچ‌گونه محاکمه‌ای صادر کرده بود، او پس سال‌ها اقامت در امریکا و به دنبال بمباران اتمی ژاپن به این کشور منتقل و مدتی بعد قدرت را در کره جنوبی به دست گرفت.

ماه پشت ابر مانده است، حکومت کره جنوبی به مدت چهار دهه این کشتار را پنهان و نزدیکان قربانیان برای جلوگیری از افشاگری سرکوب می‌کرد. در سال ۱۹۹۰ سرانجام کره جنوبی این کشتار را پذیرفت و اجازه کاوش گورهای دسته‌جمعی را صادر کرد، چهار سال پیش در دسامبر ۲۰۰۸ در میان کاوش‌های بخشی از گورهای دسته‌جمعی اجساد چند کودک را پیدا کردند، آسمان پر از ابرهای تیره بود.

در حین کشتار که مدتی پیش از جنگ دو کره اتفاق افتاد، سربازان ارتش امریکا حضور داشتند و تصاویر موجود با دوربین سرگرد ابوت، نیروی تحت خدمت ارتش امریکا ثبت شده‌اند. آن‌ها صدهزار ستاره در کهکشان بودند.

تصویر: يكي از زندانيان پيش از كشته شدن در آغوش رفقايش به آيندگان نگاه مي كند.

سالگرد ترور دردناک ناجی العلی، کاریکاتوریست فلسطینی توسط اسرائیل

کودکی که ده ساله ماند

روزی در چشم‌هایتان خیره خواهد شد

حنظله همیشه پشت به ما دارد، او شخصیتی کارتونیست با دستان قلاب شده در پشت و وصله‌ای روی لباسش که فقر و درد فلسطینی‌ها را به یادمان می‌آورد. حنظله به معنی سیب تلخ است. او یکی از ماست که گوشه‌ای ایستاده غمگین و معصوم و عمق جنایت را نگاه می کند. حنظله چهل و پنج سال است که ده ساله باقی مانده، چرا که خالق این شخصیت کارتونی ناجی العلی وقتی به همراه خانواده‌اش مجبور به خروج از فلسطین شد تنها ده سال داشت.

۲۷ سال پیش در چنین روزی برابر با ۲۹ آگوست، وقتی ناجی العلی از یک سخنرانی به دفتر روزنامه در شهر لندن باز می‌گشت، توسط تروریست‌های اسرائیل به گلوله بسته شد، او پس ۳۸ روز بی‌هوشی به دلیل گلوله‌ای که سرش اصابت کرده بود درگذشت.

ناجی العلی در طی فعالیتش بیش از ۴۰ هزار کاریکاتور کشید و سه کتاب منتشر کرد، او در هنگام مرگ در حال منتشر کردن مجموعه چهارم طرح‌هایش بود. فدراسیون بی‌المللی ناشران مطبوعات شش ماه پس از مرگش جایزه قلم طلایی آزادی را به خانواده او اعطا کرد.

حنظله امروز در سراسر خاورمیانه حضور دارد، او شاد نیست، آرام نیست، او قول داده تنها حقيقت را ببيند. ناجی العلی جایی گفته بود بعد از مرگم حنظله زنده خواهد ماند، حالا او در تمام کاریکاتور‌ها تکثیر شده است. او سرانجام روزی سرش را برمی گرداند با غمگين ترين نگاه دنيا در چشمانمان خيره مى شود.







چالش سطل خاک با طعم فلسطین

کودکان و غیر نظامیان در سراسر خاورمیانه قربانی اصلی سود کثیف کارخانجات اسلحه سازی شدند. گوشهٔ کوچکی از مالیات کارخانجات عطیم تولید سلاح می‌تواند تمام بیماران خاص را تحت پوشش بگیرد، بخش کوچکی از این مبلغ کثیف می‌تواند به گرسنگی در قاره افریقا پایان بخشد یا تمام کودکان کار در آسیا و امریکای لاتین را به مدرسه بازگرداند. این مبلغ نجومی می تواند معضل بی خانمانان جهان را برای همیشه حل کند. آب یخ روی سرشان می‌ریزند تا نسل کشی انسان‌ها در خاورمیانه را فراموش کنند چرا که آن‌ها در خفا از فاجعه‌ای که اتفاق افتاد قلبشان جریحه دار شده است، آب یخ به کوچه علی چپ می‌ریزند تا دوباره چشم‌های آن کودک معصوم جلوی نظرشان نیاید.

فلسطینیان و مردم جهان حالا خالی کردن سطل‌های خاک بر سرشان را آغاز کرده‌اند، دردناک است. خرابه‌ها و خاشاک که محصول سود‌‌ همان کارخانجات خونین اسلحه سازی هستند بر روی ما سزاوار‌تر است: اوه مای گاد! چقدر این‌ها «کول» هستند، یخ هم دارند، برای بیماری خاص که فقط با بخش کوچکی از مالیات فروش اسلحه تحت پوشش قرار بگیرند خودشان را خفه می‌کنند اما کودکان فلسطین، کودکان سوریه، کودکان شنگال، کودکان کوبانی، کودکان عرب عراق کودکان لیبی کودکان و غیر نظامیان تمام جهنم دره‌های سوزان جهان آب یخ نیاز ندارند، مردم می‌خواهند جاکش‌ها دست از اقدامات جنایتکارانه‌شان بر دارند.






۱۳۹۳ مرداد ۲۳, پنجشنبه

سالگرد قتل عام کردهای ایزدی توسط القاعده

آن‌ها در مسابقه مرگ دوم شدند

هفت سال پیش در چنین روزی چهار بمب گذار انتحاری در مناطق مسکونی ایزدی‌ها با بمب‌های بسیار قوی ۷۹۶ ایزدی را کشتند و ۱۵۶۲ را زخمی کردند، سوغات دموکراسی صادراتی. 

در این حمله جنایت دردناک دو تُن مواد منفجره استفاده شده بود که از نظر تعداد تلفات دومین عملیات بزرگ تروریستی بعد از عملیات ۱۱ سپتامبر است. 

تنش در میان سنی‌ها و ایزدی‌ها در ماه‌های پیش از قتل عام بالا گرفته بود به گونه‌ای که ایزدی‌ها از سنی‌ها پیام‌های تهدید آمیز مبنی بر «کافر»بودن دریافت می‌کردند، از سوی دیگر در یک واقعه دردناک یک دختر هفت ساله ایزدی به جرم ارتباط با یک پسر سنی در ملاعام سنگسار شد و برخی بستگانش در این عمل جنایتکارانه شرکت کردند که ویدئوی آن به صورت گسترده‌ای در اینترنت منتشر و موجب واکنش نهادهای بین المللی شد. مدتی بعد یک اتوبوس حامل ایزدی‌ها توسط سنی‌ها متوقف و ۲۳ سرنشین آن به قتل رسیدند. 

در سپتامبر ۲۰۰۷ ارتش امریکا اعلام کرد که «ابومحمد العفری» طراح این عملیات و از دستیاران نزدیک ابوحمزه المصری، در جنوب شرقی موصل به قتل رسیده است.

تاریخ بعد از اشغال عراق سراسر مرگ و کشتار است، هفت سال پیش آن‌ها در مسابقه مرگ دوم شدند، امسال اما داشتند اول می‌شدند.
*تصاویر: کودکان ایزدی تشنه‌اند.






۱۳۹۳ تیر ۵, پنجشنبه

روز جهانی همبستگی با قربانیان شکنجه

امروز ۲۶ ژوئن روز جهانی همبستگی با قربانیان شکنجه است. شکنجه موجب بيزاری انسان از جسم خودش است، وقتی که مرز جسم و روان از میان می‌رود.

شکنجه عملی جنایت‌کارانه است که در بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران هنوز رواج دارد. ضرب و شتم ابتدایی‌ترین و رایج‌ترین عملی است که در زندان‌های جمهوری اسلامی اتفاق می‌افتد، در بسیاری موارد به علت بستن دست و پای زندانیان در زاویه‌ها و موقعیت‌های مختلف موجب آسیب‌دیدگی شدید و بیماری زندانیان سیاسی شده‌اند.

 بر اساس توافقنامه‌ی منع و تقبیح جهانی شکنجه که همه کشورهای جهان از جمله ایران هم آن را پذیرفته است و همچنین حتی بر اساس اصل 38 قانون اساسی خودشان هم به صراحت ضرب و شتم ممنوع اعلام‌شده است، شکنجه و ضرب و شتم جرم است، رفتارهای ظالمانه ضد بشری که هنوز هم ادامه دارد.

تصویر: سربازان بلژیکی حافظ صلح سازمان ملل به رهبری ارتش امریکا در سومالی، دسامبر ۱۹۹۲، مشغول کباب بشردوستانه و حفاظت از صلح.

۱۳۹۳ تیر ۲, دوشنبه

هرکجا پایش را می‌گذارد از آسمان مرگ می‌بارد

لابی جنگ‌طلب فعال است

با وقاحت به عدسی دوربین‌های فیلم‌برداری نگاه می‌کنند و می‌گویند القاعده را ما ساخته بودیم، می‌گویند ما داعش را در سوریه مسلح کردیم. هر جا می‌رسند فاجعه به راه می‌اندازند، در سراسر جهان در تمام تاریخ جنایت کرده‌اند، پس از آنکه در ۱۹۱۶ با موافقت‌نامه سایکس-پیکو خاورمیانه را مانند کیک تقسیم کردند حالا صدسال است کودتا و جنگ‌های پی‌درپی به راه می‌اندازند ، امروز آن‌ها تمام خاورمیانه را به آتش کشیده‌اند.

اتفاقی که در خلال این سال‌ها در عراق افتاده است جنایت علیه بشریت است، یک ملت را به نابودی و نسل‌کشی کشاندند، جنایتی که بارها در تمام تاریخ علیه کشورهای دیگر تکرار کرده‌اند. 

در میانه این فاجعه آدم‌خواری در عراق، دیروز ۹ هدف در خاک سوریه مورد حمله جت‌های نظامی اسرائیل فرار گرفته‌اند، در سال جاری ۶ کودک فلسطینی توسط اسرائیل کشته شده‌اند، در شرایطی که در عراق زنده زنده دارند آدم می‌خورند نخست‌وزیر اسرائیل برای چند هزارمین بار نسبت به خطر ایران هشدار داده است .

هر جنایتی که می‌کنند پیامدهای به اصطلاح ناخواسته‌اش گریبانشان را می‌گیرد، "پیامد ناخواسته" یا Blowback از ترم‌هایی است که سازمان سیا پس کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ تولید کرد و در مورد واکنش‌های خشنی مردم درنتیجه عملیات سرویس‌های اطلاعاتی امریکا مورد استفاده قرار می‌گیرد، اتفاقی که بعضاً کاملاً خواسته است، مسلح کردن بنیادگرایان و تندروان مذهبی در شرایطی که عطش کشتار بیشتری دارند نتیجه‌ای جز این نخواهد داشت. یکی از منابع خوب برای شناخت ترمینولوژی بلوبَک کتاب "بلوبک: هزینه و پیامد امپراتوری آمریکا" نوشته چالمرز جانسون است که در ایران زیر عنوان "برچیدن امپراتوری آخرین امید امریکا" با ترجمه خسرو کلانتری منتشر شده است.

اسمش جان مک‌کین است، دوستِ بنیامین، هرکجا پایش را می‌گذارد از آسمان مرگ می‌بارد. در ابتدا ولی خودش در آسمان بود، خلبان جت‌های جنگی امریکا که بر سر مردم ویتنام بمب می‌ریخت، در حال انجام بیست و سومین عملیات آدم کشی هوایی‌اش بود که هواپیمایش مورد اصابت قرار گرفت، پایش به زمین که رسید زخمی شده بود، حالا بعد از این‌همه سال هنوز پایش را هرکجا که می‌گذارد بمب‌های ویتنام را از جیب کتش شیکش در می‌آورد و هدیه می‌کند. در مرز ترکیه با ژنرال سلیم ادریس فرمانده ارتش آزاد سوریه عکس یادگاری می‌گیرد، ارتش اسرائیل را در آغوش می‌گیرد، در عراق و افعانستان یکه‌تازی می‌کند، او که در کیف در کنار رهبر حزب نئوفاشیستی سوبودا سخنرانی کرد و عکس گرفت. او  در امریکا با کت‌وشلوار چند هزار دلاری‌اش در مقابل دوربین‌ها می‌چرخد و مدام خواستار حمله نظامی به کشورهای مختلف می‌شود، او که در جریان رقابت انتخابات ریاست جمهوری پشت میکروفون آواز می‌خواند که بر ایران بمب بمب بمب بریزید، او که جیب‌های کت دست دوزش پر از بمب‌ها و موشک‌های گران‌قیمت است، هیس! مزاحم کارشان نشوید، لابی جنگ‌طلب سرمایه برای فروش سلاح‌هایش مشتری بیشتری نیاز دارد.

جان مک‌کین در حال دیدار با سلیم ادریس فرمانده ارتش آزاد سوریه (سمت راست) و ابو موسی مسئول رسانه ای داعش (سمت چپ) در مرزهای ترکیه:

جان مک‌کین در حال دیدار با فرماندهان ارتش آزاد سوریه:

جان مک‌کین در حال بازدید از عراق:

جان مک‌کین در حال سخنرانی در کنار رهبر حزب نئوفاشیستی سوبودا در اوکراین

جان مک‌کین پس از سقوط بمب افکنش و زخمی شدن در جنگ ویتنام، او بعد از درمان و 5 سال و نیم زندان توسط کسانی که آنها می قتل عام می کرد آزاد شد.
جمع آوری آزادانه کمک های مالی با پرچم داعش برای سوریه، میدان فاتح شهر استانبول، اول ژوئن امسال



۱۳۹۳ خرداد ۱۲, دوشنبه

آنجا انقلاب را «تقسیم» می‌کنند

کودک یکساله «تقسیم» قد می‌کشد
سوژه رهایی‌بخش در «تقسیم» سرفه می‌کند
آنجا انقلاب را «تقسیم» می‌کنند

یک سال از حادثه اشغال میدان تقسیم در استانبول توسط مردم گذشت. حالا خیزش تحسین‌برانگیز مردم ترکیه علیه تسلط موجود یکساله شده است، حالا یک سال تمام است که مردم را در خیابان می‌کشند، یک سال است شلیک می‌کنند، اشک‌آور می‌زنند، شکنجه می‌کنند در خیابان و زندان. حالا سکوت مجامع بین‌المللی یک ساله شده است.

سرمایه‌داری در ترکیه به معنای تمام کلمه «وحشی» است. مبارزه طبقاتیِ موجود، ترکیه را از سقوط به مرداب بنیادگرایی و فاشیسم نجات خواهد داد. آنها باوجود سکوت ماست که جنایت مداوم و وحشت «تقسیم» می کنند.

انقلاب اخیر این مردم یک نهال یکساله است در پارک گزی، اما راست تندروی جهان پیرمردی چاق است با پاپیون نقره‌ای که پشت میز چنگالش را در خون مردم می‌زند.

در یکسال گذشته ده‌ها نفر کشته و هزاران نفر زخمی شده‌اند، اما انقلاب از خیابان‌ها پا پس نمی‌کشد، خیابان برای رفتن است و پس کشاندن نه پس کشیدن. آن‌ها لب به ستایش قدرت باز نمی‌کنند، سوژه رهایی‌بخش در خیابان‌های ترکیه سرفه می‌کند.

*تصاویر: 
در سالگرد اعتراضات خون و اشک‌آور «تقسیم» می کنند.

تصاویر مربوط به دو روز پیش در سالگرد اعتراضات در خیابان استقلال و میدان تقسیم است که از سوی هافینگتون‌پست منتشر شده است.